Ձկան պես լուռ

Այդ օրն էլ էր խաշած կարտոֆիլ: Այդ օրն էլ էր հում: Ժենիկն արդեն գիտեր    մարդու տուն գալու ժամը: Դրանից քսան րոպե առաջ երկու անլվա կարտոֆիլ էր լցնում ջուրը, թողնում, որ եռա, այնքան մինչև կարտոֆիլի վ

Կարդալ Ավելին

Արևահարված արմատներ

Մի քանի օր առաջ անկախության տոն էր, դե տոնը նորմալ մարդիկ տոնում են, այդ թվում և ամուսինս, բնականաբար՝ իր նման նորմալ մարդկանց հետ: Որովհետև ես անկախությունից բան չեմ հասկանում: Որովհետև եթե ես մի օր անկախ մնամ՝ կմեռնեմ: Որովհետև ես ուզում ե

Կարդալ Ավելին

Ձմռան մի մութ առավոտ

Ձմռան արևը ծույլ է մեր դասարանի Հայկի պես: Օրը սկսվում է, մարդիկ իրենց գործին են անցնում, իսկ արևը դեռ քնած է. երազ է տեսնում յոթերորդ երկնքում:

 

Ես ձմեռ շատ էի սիրում: Ավ

Կարդալ Ավելին

Մետրո-քավարան

Լինում է, որ չես հասկանում՝ կորցրե՞լ ես, կորե՞լ, թե՝ կորսվել։ Այդ օրը չէի կարողանում կողմնորոշվել անգամ՝ ես եմ ինձ կորցրել, թե՞ ինքը ինձ։ Արտասովոր ոչինչ չէր պատահել, չհաշված, որ աչքովս էր ընկել նրանց եր

Կարդալ Ավելին

Մեսրոպ Հարությունյան. «Իմ գրականությունը որևէ առաքելություն չունի, ես պարզապես ասելիքս եմ ասում»

«Ես եմ, էստեղ իմ սիրտն է, էս էլ՝ ճակատս է․ երկու թիրախ, որին ուզում եք, կրակեք»

«-Թուրք ե՞ք,- կարծես ստուգելու համար, թուրքերեն հարցրեց Բեռլինի Eisenzahnstraße-12-14 շենքի առաջին հարկում գտնվող փոքրիկ խանութի վաճառողը՝ ուշադիր զննելով Սեթին։

Կարդալ Ավելին