Նորից այդ անսովոր, բայց օրեցoր հարազատ դարձող ձայնը, որը տևական ժամանակ է փոխարինում է զարթուցիչիս: Շենքի բակում պարոն Վահագը վառելափայտ է կոտրում, նշանակում է՝ արդեն 7-ն է:

Եթե կարծում եք, որ սելֆին 21-րդ դարի «հայտնագործություն է», Թումանյանը կարող է ընդամենը մեկ լուսանկարով ցրել ձեր այդ միֆը: Բանաստեղծի այս լուսանկարը արվել է հենց իր կողմից, 1900-ին, Թիֆլիսում` «Վերնատանը»: Այստեղ նա 31 տարեկան �

Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի (ՀՃՈՒ) լույս ընծայած ևս մեկ կարևոր ուսումնասիրությունն արդեն ընթերցողի սեղանին է: «Արցախի վտանգված հայկական քրիստոնեական ժառանգությունն» անգլերեն հրատարակված  գիրքը,

Մանկուց, հին Թիֆլիսի մասին խոսք բացվելիս՝ շատերի պես ես էլ իսկույն պատկերացնում էի Վաղարշակ Էլիբեկյանի վերակերտած բազմագույն, խայտաբղետ, նեղ ու զառիվեր փողոցներով, կղմինդրածածկ տներով, փոքր-ինչ «խ�

Աստծո ստեղծած աշխարհը հասկանալու համար գրող Աղասի Այվազյանը մեկ անգամ չէ, որ տրվել է թափառումների, ընդ որում` ոչ միայն մտավոր, այլև` հենց ֆիզիկական իմաստով: Դրանցից էին նաև իր յուրօրինակ ճամփորդությունները դեպի Միացյալ Նահանգներ: Ու