Տունը

Լույսը վառեց Արեգը: Հետո ոտքերը դռան մոտ սրբեց ու ներս մտավ, չնայած՝ դռան մոտ ոչ մի շոր էլ չկար: Բնազդաբար, ասես հիշել-զգալով, որ երազանքի վրա եթե քայլում էլ են, ապա միայն մաքուր ոտքերով:

Կարդալ Ավելին

Առանց մարդկանց

Մի մարդ քայլում էր փողոցում: Բայց աշխարհում հազարավոր քաղաքներ կան, այդ քաղաքները միլիոնավոր փողոցներ ունեն, ու ամեն օր միլիոնավոր մարդիկ քայլում են ինչ-որ փողոցում: Սա այնքան երկար է շարունակվում, որ էլ հետաքրքիր չէ, արևածագի պես, կամ մայր

Կարդալ Ավելին

Շները մի կողմում, տղերքը՝ մյուս

Էդոյի խանութում հացը միշտ թարմ էր, երշիկը՝ յուղոտ, «սեմոչկան»՝ աղի, օղին՝ սառը: Բակի միակ խանութի տերն ամենահայտնի մարդկանցից մեկն էր բակում: Բոլորը գիտեին, որ «Էդոն նիսյա ոչինչ չի տալիս, բայց սիրուն ընտանիք ունի», ընդ որում հենց

Կարդալ Ավելին

Դաշտը հնձելու օրերը

Հայելու առաջ նստածն Ավետիսն էր: Առաջ, երբ պատերազմ էր սկսվում, առաջինն էր գնում, հիմա, երբ գնալու համար ոտքեր չունի, պատուհանի մոտ չի նստում, հայելու դիմաց է նստում:

Կարդալ Ավելին

Հավերժական բան

Բոլորն էլ մեռնում են: Սա Ստյոպի՝ բիզնես սկսելու գաղափարի հիմքն էր: Երբ ավազանի անունով Ստեփանը, նույնիսկ Ստեփանոսը, Ռուսաստանի Սիկտիվկար քաղաքից հոգնած ու Ստյոպ դարձած վերադարձավ հայ

Կարդալ Ավելին