Բոլորը շունչ քաշեցին ու ասացին՝ «Վերջ»։ Կարծես թե ցավող ատամ են դեն նետել, կարծես ուսերիցս մի քար է ընկել, կարծես մեզ ոչ ոք չէր հարցրել մինչև այդ պահը՝ մենք ո՞ր «վերջն» էինք ուզում։

Վերջին քսան տարիների իր ստեղծագործական պրպտումների և ներհայեցողության  համապատկերով Լեո Լեո Վարդանյանը ներկայանում է Ժամանակակից արվեստի թանգարանում՝ նոր անհատական ցուցահանդեսը վերնագրելով «Խորը Կարմիր»: Երկու տասնյակ տարինե�

Աշունը նկարիչ Աշոտ Մելքոնյանի կտավներում ոչ թե եղանակ է, այլ հոգեվիճակ․ այն լուռ համաձայնեցում է անցողիկի, կյանքի բնականոն ընթացքի հետ, որտեղ սկիզբն ու վերջը փոխկապա

Գիշերվա ազանը երկու ժամ էր, որ կանչել էր, լուսաբացն ուշանում էր, իսկ դրսից ապրիլյան հրամայող ցուրտը թափանցում էր Խուլբի Ուսուցիչների հանրակացարանի պատուհանների ճեղքերից ներս։ Այդ փոքրիկ քաղաքում, որը տնկված է Մուշ-Դիարբեքիր ճանապարհին, ա�

Թբիլիսիի հայկական Սուրբ Գևորգ առաջնորդանիստ եկեղեցում կախված է խաչելությունը պատկերող խոշորածավալ մի կտավ․ Քրիստոսի՝ մինչև գոտկ�