Կինոթատրոն

«Ապրում եմ հացի ու տեսիլի արանքում»… Ինչպիսին էր իրական Ֆաինա Ռանևսկայան, և ինչի համար էր զղջում մեծ դերասանուհին

«Մոսլենտա»-ն որոշել է հիշել ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի Ֆաինա Ռանևսկայայի՝ ոչ թե էկրանային, այլ իրական մոսկովյան պատմությունը, քայլել է նրա սիրելի փողոցներով և եղել  այն վայրերում, որ...

Լռության մեջ ապրող կյանքը․ «Զուլալիի» բեմական աշխարհը

Բեմի վարագույրները բաց են։ Բեմի կենտրոնում դագաղ է։ Դեռևս ոչ մի գործողություն չի ծավալվել, հերոսները չեն ներկայացել, սակայն հանդիսատեսն արդեն հայտնվել է այնպիսի տարածքում, որտեղ կյանքի և մահվան սահման...

Ֆիլումենա Մարտուրանո, թո՛ղ բյուրեղացած արցունքներդ հոսեն

Թատերարվեստը սկսվում է խոսքից թե՞ գործողությամբ։ Այս հարցը տարիներ շարունակ զբաղեցրել է թատրոնի տեսաբանների միտքը, նրանց բաժանելով երկու բանակի։  Եթե պատմական էքսկուրս կատարենք, ապա թատերայնությո...

Հանդիպման վայրը փոխել չի կարելի

Հուլիսի 25-ը տաղանդավոր պոետի, դերասանի ու երգչի՝ Վլադիմիր Վիսոցկու հիշատակի օրն է: Վիսոցկին մահացավ 1980 թվականի հուլիսի 25-ին, երբ ամբողջ Խորհրդային Միությունն ապրում էր օլիմպիական տենդի մեջ: Անցած...

Հիշողության գույները․ «Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը» ներկայացումը՝ որպես սիրո, կորստի և հիշողության բեմական ընթերցում

 Ժամանակակից հայ թատրոնում գրական երկերի բեմականացումը շարունակում է մնալ ամենաբարդ ստեղծագործական խնդիրներից մեկը, քանի որ ռեժիսորի առջև դրված է ոչ միայն գրական երկը բեմ տեղափոխելու, այլև նրա նե...