Կինոթատրոն

Ֆիլումենա Մարտուրանո, թո՛ղ բյուրեղացած արցունքներդ հոսեն

Թատերարվեստը սկսվում է խոսքից թե՞ գործողությամբ։ Այս հարցը տարիներ շարունակ զբաղեցրել է թատրոնի տեսաբանների միտքը, նրանց բաժանելով երկու բանակի։  Եթե պատմական էքսկուրս կատարենք, ապա թատերայնությո...

Հանդիպման վայրը փոխել չի կարելի

Հուլիսի 25-ը տաղանդավոր պոետի, դերասանի ու երգչի՝ Վլադիմիր Վիսոցկու հիշատակի օրն է: Վիսոցկին մահացավ 1980 թվականի հուլիսի 25-ին, երբ ամբողջ Խորհրդային Միությունն ապրում էր օլիմպիական տենդի մեջ: Անցած...

Հիշողության գույները․ «Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը» ներկայացումը՝ որպես սիրո, կորստի և հիշողության բեմական ընթերցում

 Ժամանակակից հայ թատրոնում գրական երկերի բեմականացումը շարունակում է մնալ ամենաբարդ ստեղծագործական խնդիրներից մեկը, քանի որ ռեժիսորի առջև դրված է ոչ միայն գրական երկը բեմ տեղափոխելու, այլև նրա նե...

Ատոմ Էգոյան. «Փարաջանովն արեց դա, և դա խիզախում էր»

Հուլիսի 20-ը  Սերգեյ Փարաջանովի  հիշատակի օրն  է . 36 տարի առաջ Երևանում՝ Հանրապետական հիվանդանոցում վախճանվեց Փարաջանովը, որին չափազանց ծանր վիճակում Երևան էին հասցրել Փարիզում տևական...

«Սասունցի Դավիթը» մենաներկայացման ձևաչափով՝ որպես հայի էության արթնացման ազդակ

«Սասունցի Դավիթը» «Սասնա Ծռեր» էպոսի ամենահանրահռչակված գլուխն է։ Այս հերոսին գիտի յուրաքանչյուր հայ մարդ, նրա հայտնի «․․․Ով քնած է արթուն կացեք․․․» մենախոսությունը...