Արթդարակ

Կորով մարդու բանը

Ծուռ ու ահարկու է Սասուն աշխարհը ոչ միայն իր մարդկանցով, լեռներով ու պատմությամբ, այլև այդ լեռների արանքում ընկած ճեղքերով։ Ինքնության ճեղքերով։ Սարից սար, գյուղից գյուղ, հայացքից հայացք այնքան տարօրի...

Եփրատը, գրքի «գողերն» ու անշունչ ճամպրուկը

«Եփրատ»․ կյանքումս առաջին հայերեն բառը որ կարդացի սա էր։ Այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, որ Եփրատը գետ է, ավելին՝ հետագայում կյանքիս տեսած ամենահրաշագեղ գետը։ Այդ անունը գրված էր հորս՝ կանաչ կա...

«Վարթիվոր» կամ «իմ հայերենը»

Ամբողջ օրը քար լպստած այծերի հոգնած կանչից ու կթվորուհիների արաբերեն աղմուկից զատ ոչ մի ձայն չի հասնում Սասունի այս անկյուն։ Այստեղ հասնելն անգամ մի մեծ պատմություն է, էլ ուր մնաց՝ ձայն հասցնելը։ Բայց...

Երևանը, որը «չեն սիրում»

Երևան ասելիս իմ շուրթը չի ճաքում։ Բնավ։ Տարբեր տարիներին տարբեր զգացողություններ եմ ունեցել Երևան ասելիս՝ ամենանվիրական, մանկական վարդագույն սիրուց մինչև անտարբերություն, բայց Երևանը ինձ, ես էլ նրան չ...