Հեղինակ` Սոֆյա Հակոբյան

Եփրատը, գրքի «գողերն» ու անշունչ ճամպրուկը

«Եփրատ»․ կյանքումս առաջին հայերեն բառը որ կարդացի սա էր։ Այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, որ Եփրատը գետ է, ավելին՝ հետագայում կյանքիս տեսած ամենահրաշագեղ գետը։ Այդ անունը գրված էր հորս՝ կանաչ կա...

«Վարթիվոր» կամ «իմ հայերենը»

Ամբողջ օրը քար լպստած այծերի հոգնած կանչից ու կթվորուհիների արաբերեն աղմուկից զատ ոչ մի ձայն չի հասնում Սասունի այս անկյուն։ Այստեղ հասնելն անգամ մի մեծ պատմություն է, էլ ուր մնաց՝ ձայն հասցնելը։ Բայց...

Երևանը, որը «չեն սիրում»

Երևան ասելիս իմ շուրթը չի ճաքում։ Բնավ։ Տարբեր տարիներին տարբեր զգացողություններ եմ ունեցել Երևան ասելիս՝ ամենանվիրական, մանկական վարդագույն սիրուց մինչև անտարբերություն, բայց Երևանը ինձ, ես էլ նրան չ...

Էլի հարսանիք ու էլի լեռներում

Այս հունիսի պես զով ու թեթև չէր 2023-ի հունիսը։ Այսինքն՝ չգիտեմ, թե ուրիշ տեղ ոնց էր, բայց Արցախում զով չէր, իսկ արտաքին աշխարհից բնավ լուր չունեինք։ Այդ հունիսի համեմատ երևի բոլոր հունիսներն այսուհետ...