Հեղինակ` Սոֆյա Հակոբյան

Կառալյոկ

Խոնավ, իսկական անտառի սունկը նռով տապակել ուտելու եղանակ էր Իջևանում։ Պարոն Ստյոպայի խորովածանոցից հոգիդ ջերմացնող ծուխ էր բարձրանում, ու դե այդ օրերին ամեն ինչ, ինչ տաքացնելու ունակություն ուներ, ողջ...

Կորով մարդու բանը

Ծուռ ու ահարկու է Սասուն աշխարհը ոչ միայն իր մարդկանցով, լեռներով ու պատմությամբ, այլև այդ լեռների արանքում ընկած ճեղքերով։ Ինքնության ճեղքերով։ Սարից սար, գյուղից գյուղ, հայացքից հայացք այնքան տարօրի...

Եփրատը, գրքի «գողերն» ու անշունչ ճամպրուկը

«Եփրատ»․ կյանքումս առաջին հայերեն բառը որ կարդացի սա էր։ Այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, որ Եփրատը գետ է, ավելին՝ հետագայում կյանքիս տեսած ամենահրաշագեղ գետը։ Այդ անունը գրված էր հորս՝ կանաչ կա...