Վարդենիկ
Հորեղբայր Հապետը հիվանդ էր։ Վարդենիկի նրանց տան դիմաց տարածվող կարտոֆիլի իսկական դաշտը, որն այն ժամանակ ինձ թվում էր անսահման, միակ բանն էր, որ գրավում էր ինձ այդ գյուղական տանը, որտեղ բոլորը գալիս էի...
Հորեղբայր Հապետը հիվանդ էր։ Վարդենիկի նրանց տան դիմաց տարածվող կարտոֆիլի իսկական դաշտը, որն այն ժամանակ ինձ թվում էր անսահման, միակ բանն էր, որ գրավում էր ինձ այդ գյուղական տանը, որտեղ բոլորը գալիս էի...
«Անհավատալի է․․․ Անհավատալի է», -հինգ րոպեն մեկ կրկնում էր ամերիկաբնակ լիբանանահայ Րաֆֆին։ Նա չգիտեր, որ Ջավախքի ճանապարհներով միայն հույսն է արագ անցնում գնում։ Հույսը թե երբևէ այդ ճանապա...
Բոլորը շունչ քաշեցին ու ասացին՝ «Վերջ»։ Կարծես թե ցավող ատամ են դեն նետել, կարծես ուսերիցս մի քար է ընկել, կարծես մեզ ոչ ոք չէր հարցրել մինչև այդ պահը՝ մենք ո՞ր «վերջն» էինք ու...
Գիշերվա ազանը երկու ժամ էր, որ կանչել էր, լուսաբացն ուշանում էր, իսկ դրսից ապրիլյան հրամայող ցուրտը թափանցում էր Խուլբի Ուսուցիչների հանրակացարանի պատուհանների ճեղքերից ներս։ Այդ փոքրիկ քաղաքում, որը...
Խոնավ, իսկական անտառի սունկը նռով տապակել ուտելու եղանակ էր Իջևանում։ Պարոն Ստյոպայի խորովածանոցից հոգիդ ջերմացնող ծուխ էր բարձրանում, ու դե այդ օրերին ամեն ինչ, ինչ տաքացնելու ունակություն ուներ, ողջ...