Հացով հոգիները
Հացի մասին գիտակցական կյանքիս առաջին հիշողությունը տատիկիս հետ է կապվում: Մշեցի Սարինգյուլ տատս ամեն ինչն էր հացով ուտում՝ անգամ յոգուրտը: Իսկ մենք ծիծաղում էինք: -Հորքու՛ր, գիտե՞ս, տատին յոգ...
Հացի մասին գիտակցական կյանքիս առաջին հիշողությունը տատիկիս հետ է կապվում: Մշեցի Սարինգյուլ տատս ամեն ինչն էր հացով ուտում՝ անգամ յոգուրտը: Իսկ մենք ծիծաղում էինք: -Հորքու՛ր, գիտե՞ս, տատին յոգ...
«Այսօր Հադրութի օրն է». ասում են շրջափակված քաղաքի «հյուրերը»՝ տեղահանված հադրութցիները: Ո՛չ «հետ ենք գալու» ոճի կենացային հայտարարությունների, ո՛չ «...
Միատոն, միատարր ու «միանվագ» բան չէ բլոկադան, ինչպես շատերին թվում է: Անսպասելի կամ սպասված ու հետո կամաց-կամաց նորմալիզացվող և եթե կուզեք՝ բթացնող իրականություն, երկարատև, չափազանց երկարա...
Սերն է պակասել, ժողովուրդ, սերը... Ռեժիսոր Ջեսիքա Վուդվորդի «Լուկան» այս տարի ոչ միայն 20-րդ, հոբելյանական «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնն է բացել, այլև հայ կինոյի համ...
Իր անվան պես ամուր մարդկանց օրրան է Բերդաշենը՝ ինչ-որ մի ազնվական համբերատարությամբ ու մեծահոգությամբ, հազարամյա պատմության պես մի քիչ հոգնածությամբ հևացող, սակայն՝ ոչ թևաթափ: Արցախի ամենաանո...