Արթդարակ

Գնաց, որ տեսնի Սարոյանի աչքերը

1978-ի այդ օրը Երևանի Կինոյի տանը ասեղ գցելու տեղ չկար: Մարդկանց հոսքը չէր դադարում, և որքան մեծանում էր նրանց թիվը, շենքն, ասես, ավելի էր ընդարձակվում և տեղ անում մյուսների համար: «Դռները բացե&...

Վերապրող մը. Արշալույսներ կան, որ տակավին բացված չեն

«Ողջույն քեզ, հայ ժողովուրդ, մեղա՜, ողջույն ձեզ Հայության մնացորդներ, հեռվեն, շատ հեռվեն կուգամ… Կուգամ եղեռնի այն դժոխային վայրերեն, ուր Զոհրապներ, Ակնունիներ, Խաժակներ, Զարդարյաններ, Սի...

«Լավագույն ճանապարհը տուն տանող ճանապարհն է». անավարտ պատերազմի ու երբևէ չհանձնվելու մասին

Լուսանկարիչ Դավիթ Ղահրամանյանի անունը շատերին է ծանոթ: Արցախյան վերջին երկու պատերազմների, հետպատերազմական ծանր շրջանի և այժմ արդեն չորս ամսից ավելի լիակատար շրջափակման մեջ գտնվող Արցախի առօրյային, լո...

Սիրո երեք «խոստովանություն» Արամ Խաչատրյանին

Միշտ նրբաճաշակ կոստյումով, դիրիժորի փայտիկը ձեռքին, կամ ռոյալի մոտ`նոտաների ընկերակցությամբ. այսպիսին ենք սովոր տեսնել Արամ Խաչատրյանին: Նրա հանրային՝ «օսլայած» կերպարից զատ, սակայն, կար ո...

Հայրենաբույր ծաղիկներ՝ օտար հողում

Ռուս մեծ բանաստեղծ Վալերի Բրյուսովը, տարվելով հայ գրականությամբ, մեծարժեք թարգմանություններ արեց և կազմեց «Հայաստանի պոեզիան հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը» շքեղ ժողովածուն (1916),...