Դեկտեմբեր

08:52 27.12.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Չի ուզում գնալ հյուրը: Ինչո՞ւ չի ուզում: Հաց արդեն կերել է: Կինը նույնիսկ ավելացրեց նրա ափսեում խեղճ կենդանու դոշի փափուկ կտորները, հավանաբար հենց այն հատվածը, որտեղ բաբախել է կենդանու սիրտը՝ կանաչ դա...

Ավտոբուսը

Ցուրտ աշնանային երեկո էր։ Այն երեկոներից, երբ ուզում ես գնալ տուն , արագ-արագ հանվել, թեյնիկը դնել կրակին ու վառել բուխարին։ Հետո մի բաժակ տաք մանդարինի համով թեյը վերցնել, ծածկոցով ծածկվել ու երազել,...

«Իմալ իք՞, սա՞ղ իք» կամ՝ տրեխները հանած ինքնություն

Վերջերս ինքնությունների մասին տարբերվող բաներ ասելը նորաձև է, երբեմն էլ՝ արդեն ձանձրալի։ Ինչպես մեկ անգամ արգենտինահայ հեղինակ Ավո Հաջյանն ասաց. «Չգիտեմ ինչու, բայց մենք ազգովի շատ ենք ուզում հ...

Զահրատի մարդակենտրոն պոեզիան

13:22 23.12.2024 · Գրական · Աշոտ Գրիգորյան

Զահրատի հայտնությունը պոլսահայ պոեզիայում, որ յուրովի շարունակում է արևմտահայ բանաստեղծության ավանդույթները, անսպասելի էր, քանզի համոզմունք կար, որ դարասկզբի աննախադեպ վերելքին այլևս փոխարինել են նահա...

Բալտասար Ժերար

Սպանել արքայազն Օրանսկոյին։ Սպանել եւ ստանալ քսանհինգ հազար էսկուդո, որ Ֆիլիպ II-ը նշանակել է նրա գլխի համար։ Գնալ ոտքով, մենակ, առանց գրպանում կոպեկի, առանց ատրճանակի, առանց դաշույնի, դառնալ առաջին մ...