Քննադատություն

Երաժշտությունն ու «աղմուկները» Վիլյամ Սարոյանի դրամատուրգիական համակարգում

«...Այն ամենն, ինչ ես գրում եմ, նման է երգի»: Վիլյամ Սարոյան   Վիլյամ Սարոյանի հերոսները շարունակ զգում են մեծ աշխարհի իշխանությունը` դրանից փորձելով պաշտպանվել իրե՛նց միջոցներով`...

Գծից այն կողմ՝ բեմից ներս

Թատերախոսական-էսսե՝ Էդգար Էլբակյան կրտսերի հիշատակին   Երևանի խամաճիկների պետական թատրոնում առաջնախաղ է՝ սակայն ո՛չ խամաճիկներով, ո՛չ էլ մանկական, թատրոնի խաղացանկը համալրվել է մի բեմադրությամբ...

Թրիսթրամ Շենդին որպես անվերջորեն նոր հորիզոն

Ծայրահեղ վիշտը խնդում է։ Ծայրահեղ հրճվանքը՝ լալիս։ Հրճվանքը հղանում է։ Վիշտը՝ ծնանում։ Վիլյամ Բլեյք   Մտաբերելով հորիզոնին վերաբերող տարաբնույթ խոհածումները, մտասեվեռումներն ու ներըմբռնումներ...

Խորհրդավոր ընթիրք ու բացակա մի կռունկ

Բախեցի Սուրյանի գրական ամրոցի դարպասը։ Գիտեմ՝ ներսում է․ ընթրում է օտարների հետ։ Ուզում եմ ներս մտնել որպես յուրային, նրա «կենաց» ասելիքը լսել այդ ընթրիքին։ Դարպասը բացեց մի հույն՝ Միրին։...