Մարդ եմ
Սիմոնյանն աշխատում էր Գավառի պետական թատրոնում: Այսինքն չէր աշխատում, թատրոնում աշխատում է մաքրուհին, հանդերձարանի պատասխանատու տիկինը, տնտեսվարը, հագուստ, վարագույր կարողը, դեկորացիա սարքողը, լուսավո...
Սիմոնյանն աշխատում էր Գավառի պետական թատրոնում: Այսինքն չէր աշխատում, թատրոնում աշխատում է մաքրուհին, հանդերձարանի պատասխանատու տիկինը, տնտեսվարը, հագուստ, վարագույր կարողը, դեկորացիա սարքողը, լուսավո...
Փոքրը քնած էր, մեծը՝ արթուն, երբ առաջին անգամ գնաց: Մեծը՝ գանգուր, արևագույն մազեր ուներ, նոր տեղացած ձյան պես ճերմակ մաշկ ու ծովագույն աչքեր՝ էն որ ո՛չ կապույտ են, ո՛չ կանաչ, կամ և՛ կապույտ են, և՛ կա...
Արտացոլված եմ ապակիներում, հայելիներում և աչքերիդ մեջ Արդեն հինգ ամիս է անցել այն օրից, երբ իր երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց մեծ բանաստեղծ Ռազմիկ Դավոյանը, հուլիսի 3-ին նա կդառնար 82 տարեկան:...
ՀԱՍԻԿՆ ՈՒ ՊԱՅԾԻԿԸ Աղչի Պայծիկ, նանը մեռավ, տուն արի ,-ոչ հոդաբաշխ հայերենով գոռում էր Հասիկը, և զուգահեռ լաց «ասում»` ոչ թե սովորական լաց էր լինում, այլ լացը հանդիսավոր պա...
Դերենիկ Դեմիրճյանի 145-ամյակի տարում, երբ գրողի հոբելյանն առիթ է վերստին և նորովի գնահատելու նրա՝ մեզ ավանդած գրական ժառանգությունը, ավելի քան ակնհայտ է, որ վերջին շրջանում, ավաղ, առավել արդիակա...