Գրական

Օրն ուրբաթ էր...

Քանի դեռ աշխատանքային շաբաթը հնգօրյա չէր դարձել, Սեդան, մեղմ ասած, տանել չէր կարողանում ուրբաթները: Ուսանողության տարիներից եկած բան էր: Վերջին՝ շաբաթ օրը, վերջին շնչում էր դասի, հետո արդեն՝ աշխատանքի...

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը

10:22 20.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Բացի յոթանասունմեկ հազար հինգ հարյուր վեց բնակչից, ոչ մի հետաքրքիր բան չկար քաղաքում: Սովորական, անգույն շենքեր էին՝ առանց ճարտարապետական յուրահատուկ ձեռագրի կամ ոճի, որևէ տեսակի թատրոն կամ ժամանցի վա...

Ո՞րն է տառապանքի վերջին ուղին

Երկու դարի արանքում,Երկու քարի արանքում,Հոգնել եմ նոր ընկերիՈւ հին ցարի արանքում։   Հովհ․Թումանյան, 1917 (Կարող էր լինել 1937, կարող էր լինել 2023 և ահով ասած՝ դեռ երկար կարող է լինել)  ...

Մի նորահայտ էջ Պարույր Սևակից

08:37 17.06.2023 · Գրական · Հովիկ Չարխչյան

1966 թվականի փետրվարի 10-ին «Ավանգարդ» թերթում մի ընդարձակ հոդված տպագրվեց այն մասին, որ Եղեգնաձորում կայացել է ուսանողական հավաք: Բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատու...

Սլավոնական հեքիաթ. Կաբարդինկան, Ադելինան, Նոդարիչը

-Լյուդա ջան, ի՞նչ ես անում, ինչո՞ւ ես ամբողջովին ավազի մեջ մտել,-հարցրեց  Լյուդային հեռվից հետևող հարևանը, հետո վառեց ծխախոտը, նստեց ճանապարհի եզրին թափված մեծ քարերից մեկին ու շարունակեց աչքի տա...