Էվրիկա
Իսկ դու էդպես էլգլխի չես ընկնի,որ մենությունըպատուհանիցդներհոսողլույսն է,որից ցավում են աչքերդ,կապրես՝չհասկանալով, որ կյանքը հավերժական մենության կայանն է՝նրա անսկիզբ ու անվերջ տխուր վարիացիան,ե...
Իսկ դու էդպես էլգլխի չես ընկնի,որ մենությունըպատուհանիցդներհոսողլույսն է,որից ցավում են աչքերդ,կապրես՝չհասկանալով, որ կյանքը հավերժական մենության կայանն է՝նրա անսկիզբ ու անվերջ տխուր վարիացիան,ե...
Մորս`Մելսիդա Սարգսյանին Խամրած վարդի թափվող թերթեր: Ի՜նչ միամիտ, ի՜նչ պարզունակ ու թաքուն-թաքուն երջանիկ: Գյուղ է գնացել: Սովորության համաձայն` նստել է հոր կաղնու հովին ու նրանց է հիշում: Ա...
Փակի՛ր ափերդ, փակի՛ր, սիրելի՛ս... Մինչև լուսաբաց սեր է հնչելու, Ադամամութին ինձ գրկելու ես, Ու թաց վարսերիս բույրն ես շնչելու... Փակի՛ր աչքերդ, Արևագա՛լս, Տես ինձ...
Անկյունում, ծաղկած լորենու վրանի տակ, ես ողողվեցի փարթամ անուշաբուրությամբ։ Մշուշոտ մեծակույտերը բաձրանում էին գիշերային երկնքով, և երբ կլանվել էր վերջին աստղային լուսածերպը, կույր քամին, ձեռքերով դեմ...
Դա ցանկալի դուռը չէր: Այն մեխած էր տախտակներով եւ մեխի վրայով ձգված մետաղալարով ամրացնում էր սյունը։ Մարդը մնացել էր կանգնած եւ սպասում էր։ «Միայն ամոթ է, որ կինը ստիպված է այստեղ ե...