Հեղինակ` Գեղեցիկ Մարգարյան

Շաքարիկը (իրապատում)

Երբ Հայաստանում ես ապրում, առավել ևս, Երևանում, «արյունը քաշել» դարձվածքը այդքան էլ չի հասկացվում: Հասկանում ես, այ, ասելը չի ընկալվում: Ում հանդիպես պատահաբար, որ մեկ-երկու բառ փոխանակելո...

Ուշ է, բայց խոսեմ…

Մորս`Մելսիդա Սարգսյանին   Խամրած վարդի թափվող թերթեր: Ի՜նչ միամիտ, ի՜նչ պարզունակ ու թաքուն-թաքուն երջանիկ: Գյուղ է գնացել: Սովորության համաձայն` նստել է հոր կաղնու հովին ու նրանց է հիշում: Ա...

Երևանս

Առաջին անգամ կորցրի քեզ, երբ դուրս ցցված փորով մեկն արգելեց սաներիս արդեն իրար մեջ արած այգիներիցդ մեկի նստարաններին նստել. Ասաց. -Մերն է, տարածքի տերը ասել է` եթե բան չառնեք, պիտի չնստեք... Անմիջապ...

Այդ ձայնը…

Հենց երեկոյանում էր, դիմացի սեփական տան բաց պատշգամբում հայտնվում էր կինը: Ո՞վ էր հասցրել դրան, ի՞նչն էր խլել բանականությունը: Ո՞ւմ հետ էր կռվում: Ի՞նչը պիտի բերեին, որ այդպես էլ չէին բերում, ո՞վ պիտի...